‘Life experience and a philosophical mind is required to fully understand and enjoy this film. If you have ever thought of what role sex plays in your relationship, and what love and commitment really mean, you will understand this film. If you have ever considered what the difference between love and sex is, you will understand this film. If you have ever truly felt lust, you will understand this film. Be prepared to think.’

Dat schreef iemand over ‘Eyes wide shut’, de laatste film die Stanley Kubrick draaide voor hij stierf, een film die ondergewaardeerd werd en door velen misbegrepen. Dat vind ik onterecht. De sfeersetting, het koloriet, de muziek, de onweerstaanbare Nicole-Kidman-op-wiet tijdens een slaapkamerdispuut (delicious!), het bezorgde mij deze week voor de derde keer een heerlijke filmervaring. ‘Filmervaring’, ja, want het verwachtingspatroon dat je hebt bij een doorsnee ‘film’ wordt hier geenszins ingelost. Deze film moet het in de eerste plaats hebben van prikkels, indrukken, sensitief, auditief, visueel, die inwerken op je onderbewustzijn. Het is geen verhaaltje dat aanspreekt als je klaarwakker bent. Ik zou de film Kidmangewijs eens willen degusteren op wiet, en kijken wat het met je doet, dromerig, met de ogen wijd gesloten, in een roes tussen slapen en waken.

 
Mocht je toch een verhaaltje willen om je aan vast te klampen bij daglicht: ‘Eyes wide shut’ kun je (maar moet je niet) lezen als een odyssee doorheen het seksuele onderbewustzijn, in dit geval van een man: Dr. Harford (Tom Cruise), met alle angsten en verlangens die hieraan inherent zijn: angst voor seksueel overdraagbare ziektes en homoseksualiteit, verlangen naar seks met een onbekende, een prostituee, een tiener. Kers op de taart is een satanische variatie op ‘Histoire d’O’, een geheim gemaskerd ritueel in een kasteel waarbij hooggeplaatste heren zich naar hartelust vergrijpen aan oogverblindende naakte vrouwen (muzikaal magistraal ondersteund door ‘Bal masqué’ van Jocelyn Pook, een fragment uit een religieuze mis achterstevoren afgespeeld), wat mij betreft een van de meest sensuele en bezwerende passages uit de filmgeschiedenis. Toegegeven, je moet er een film voor uitzitten met een bijwijlen lijzig ritme, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt.

09-06-2005, 21:13:33 Rafaela